عشقی را دوست دارم که مپرس................

عاشقشم........

کاش او بداندکه چه عشق پاک و قشنگیه...

ولی....

نمیدونم...شاید...

به امید روزی که؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!

این دل نوشته ها به شماره زده می شود و تا ده تا شماره در این مطلب زده میشود.....

۱-

 

۲-

             ای آسمان به ساحل دریا مرا ببر                    یک لحظه تا آخر دنیا مرا  ببر  

             تو انتهای شهر غزل را ندیده ای                  با این غزل به ملک ثریا مرا ببر    

          راهم بده به بزم محبت دقیقه ای                  با بوی عشق یاربه رویا مرا ببر                    

یا از دیار عشق برایم سخن مگو                                    یا همسفر باش و به آنجا مرا ببر

بوی بهارآمدو پاییز شد دلم                               ای آشنای عشق از اینجا مرا ببر 

3-

ستاره پشت ستاره نگاه یعنی این              دو چشم روشن اما سیاه یعنی این

به زیر بارش باران دو دست آبی او               گرفته اند مرا سر پناه یعنی این   

شبی که غربت جاده مرا صدا میکرد          اشاره کرد به این سو که جاده یعنی این

هنوز سنگ صبور من و غزلهایم          نشسته پای دلم تکیه گاه یعنی این 

فرشته های نگاهم به سجده افتادند           چه اشتباه قشنگی گناه یعنی این

۴-                                                                                                                                      

   عبور همهمه ها پرده را تکان میداد                 درخت سایه به اصرار باد جان میداد

حیاط خانه دلش را گرفته بود به دست             حیاط خانه دلش را به آسمان میداد 

پدر به خاطر رفتار اب جاری بود برادرم                  به خودش داشت امتحان میداد

صدای سرفه ی من در میان دالان ها         به گوش می آمد بوی زعفران میداد

که فصل فصل بدی  بود برف می بارید       خدا بهانه به دست فرشتگان میداد  

مرا به خواهش مرطوب شمعدانی ها        تو را به بارش خوش بخت ناودان میداد

دوباره پلک چپم میپرید و مهتابی         ستاره بازی مهتاب را نشان می داد

به روی شانه ی شب تاق باز خوابیدم         و بی خیالی من کار دستتان می داد

سه رباعی طنزجدید

اهسته روید جاده باریک شده

مه امده باز جاده تاریک شده

از کوچه ی معشوقه گذر ممنوع است

چون کوچه ی شان طرح ترافیک شده

گرمای زیادی به مخم تابیده

چشمم همه را به اشتباهی دیده

این بستنی توت فرنگی است و یا

ارایش همسر شما ماسیده

سلطان سر جایگاه خود میخ شده

با قصه ی تو وارد تاریخ شده

با دیدن روی ماهت ای زیبا رو

مو بر تن خواجه ی حرم سیخ شده

کاری از حسن رفیقم...

زیباست...

انتظار سخته ولی زیباست....آدمو دیوونه میکنه ولی زیباست....

انتظار کسی را میکشم که همه ی دنیای من است.....نمیدانم او میداند یا نه که من در این انتظار دارم غرق میشوم.....

انتظار رسیدن به او.....

اه......اصلا چرا انتظار؟آخه انتظار واژه ای تلخ و شیرین است.....

ولی من همچنان انتظار میکشم بلکه به شیرینی آن برسم

امیدوارم....

پس منتظر آن لحظه ی باور نکردنی هستم.....

نخستین نگاهی که ما را به هم دوخت،
نخستین سلامی که در جان ما شعله افروخت،
نخستین کلامی که دلهای ما را به بوی خوش آشنایی سپرد وبه مهمانی عشق برد،
پر از مهر بودی پر از نور بودم،
همه شوق بودی همه شور بودم،
چه خوش لحظه ای که می خواهمت را به شرم و خموشی نگفتیم و گفتیم،
چه خوش لحظه هایی که دزدانه از هم نگاهی ربودیم و رازی نهفتیم،
دو آوای تنهای سرگشته بودیم،
رها در گذرگاه هستی.
دریغا در آن قصه ها و غزل ها نخواندیم که آب و گل عشق با غم سرشته است!
از آن روزها آه عمری گذشته است.
من و تو دگرگونه گشتیم
دنیا دگرگونه گشته است!
در این روزگاران بی روشنایی
در این تیره شب های غمگین،
که دیگر ندانی کجایم،
که دیگر ندانم کجایی!

سیدشهاب حسینی

سيد شهاب الدين حسيني تنكابني متولد 14بهمن 1352 در تهران است . او در يك خانواده فرهنگي رشد يافت و فرزند ارشد خانواده است. آخرين مدرك تحصيلي او ديپلم علوم انساني است و تحصيلات دانشگاهي خود را در رشته روانشناسي نيمه تمام گذاشت .

حامدبهداد

متولد 6 آبان 1352 مشهد
برای اولین بار با ایفای نقش اصلی در فیلم « آخر بازی » (همایون اسعدیان، 1379) سینما را تجربه کرد و برای بازی در همین فیلم هم کاندید سیمرغ بلورین از نوزدهمین جشنواره فیلم فجر شد.او دارای تحصیلات لیسانس است .

استقلال قهرمان

عکس های منتخب بازیکنان استقلال+عکس درادامه ی مطلب...

شغل سخــــت عکاسان

عکاسانی که برای بدست آوردن تصویر مورد نظر هر نوع خطری رو به جون میخرن!

راز صدا در صومه

 اتومبيل مردي که به تنهايي سفر مي کرد در نزديکي صومعه اي خراب شد.  مرد به سمت صومعه حرکت کرد و به رئيس صومعه گفت : «ماشين من خراب شده. آيا مي توانم شب را اينجا بمانم؟ »

رئيس صومعه بلافاصله او را  به صومعه دعوت کرد. شب به او شام دادند و حتي ماشين او را تعمير کردند. شب هنگام وقتي مرد مي خواست بخوابد صداي عجيبي شنيد. صداي که تا قبل از آن هرگز نشنيده بود . صبح فردا  از راهبان صومعه  پرسيد که صداي ديشب چه بوده اما آنها به وي گفتند :« ما نمي توانيم  اين را به تو بگوييم . چون تو يک راهب نيستي»   

مرد با نا اميدي از آنها تشکر کرد و  آنجا را ترک کرد.

چند سال بعد  ماشين همان مرد بازهم در مقابل همان صومعه خراب شد .

راهبان صومعه بازهم وي را به صومعه دعوت کردند ، از وي پذيرايي کردند و ماشينش را تعمير کردند.. آن شب بازهم او آن صداي مبهوت کننده عجيب را که چند سال قبل شنيده بود ، شنيد.

صبح فردا پرسيد که آن صدا چيست اما راهبان بازهم گفتند: :« ما نمي توانيم  اين را به تو بگوييم . چون تو يک راهب نيستي» 

  
اين بار مرد گفت «بسيار خوب ، بسيار خوب ، من حاضرم حتي زندگي ام را براي دانستن فدا کنم. اگر تنها راهي که من مي توانم پاسخ اين سوال را بدانم  اين است که راهب باشم ، من حاضرم . بگوئيد چگونه مي توانم راهب بشوم؟»
راهبان پاسخ دادند « تو بايد به تمام نقاط کره زمين سفر کني و به ما بگويي چه تعدادي برگ گياه روي زمين وجود دارد و همينطور بايد تعداد دقيق سنگ هاي روي زمين را به ما بگويي. وقتي توانستي پاسخ اين دو سوال را بدهي تو يک راهب خواهي شد.»

مرد تصميمش را گرفته بود. او رفت و 45 سال بعد برگشت و در صومعه را زد.

مرد گفت :‌« من به تمام نقاط کرده زمين سفر کردم  و عمر خودم  را وقف کاري که از من خواسته بوديد کردم . تعداد برگ هاي گياه دنيا 371,145,236, 284,232    عدد است. و 231,281,219, 999,129,382   سنگ روي زمين وجود دارد»
راهبان پاسخ دادند :« تبريک مي گوييم  . پاسخ هاي تو کاملا صحيح است . اکنون تو يک راهب هستي . ما اکنون مي توانيم منبع آن صدا را به تو نشان بدهيم..»

رئيس راهب هاي صومعه مرد را به سمت يک در چوبي راهنمايي کرد و به مرد گفت : «صدا از پشت آن در بود»

مرد دستگيره در را چرخاند ولي در قفل بود . مرد گفت :« ممکن است کليد اين در را به من بدهيد؟»
راهب ها کليد را به او دادند و او در را باز کرد.

پشت در چوبي يک در  سنگي بود . مرد درخواست کرد تا کليد در سنگي را هم به او بدهند..

راهب ها کليد را به او دادند و او در سنگي را هم باز کرد. پشت در سنگي هم دري از ياقوت سرخ قرار داشت.. او بازهم درخواست کليد کرد .

پشت آن در نيز در ديگري از جنس ياقوت کبود قرار داشت.
و همينطور پشت هر دري در ديگر از جنس زمرد سبز ، نقره ، ياقوت زرد و  لعل بنفش قرار داشت.

در نهايت رئيس راهب ها گفت:« اين کليد آخرين در است » . مرد که  از در هاي بي پايان خلاص شده بود قدري تسلي يافت. او قفل در را باز کرد. دستگيره را چرخاند و در را باز کرد . وقتي پشت در را ديد و متوجه شد که منبع صدا چه بوده است متحير شد. چيزي که او ديد واقعا شگفت انگيز و باور نکردني بود.
.
.
.
.
.
.....اما من نمي توانم بگويم او چه چيزي پشت در ديد ، چون شما راهب نيستيد .

پنج زن توطئه گر تاریخ ایران